Acanthochitona crinita może miejscami osiągać zagęszczenie do 1000 osobników na metr kwadratowy i wymaga nieco chłodniejszej wody. Jej średnia długość życia wynosi zaledwie około jednego roku, co jest niezwykle krótkim okresem jak na chitony, które na ogół żyją kilka lat.
Ponad 900 gatunków Polyplacophora to mięczaki charakteryzujące się ośmioma wapiennymi płytkami, choć niektóre okazy kopalne mają ich więcej. Zwykle żyją w pobliżu wybrzeża pod kamieniami, gdzie szukają glonów i detrytusu. Kryształy aragonitu w ich pancerzu pozwalają im wykrywać zmiany oświetlenia, a w niektórych przypadkach również widzieć.
Chitony pobierają pokarm za pomocą tarki. Większość zeskrobuje glony z kamieni, skał i muszli mięczaków w strefie przyboju, choć niektóre gatunki są drapieżne.
Występowanie: Morze Adriatyckie (Morze Śródziemne), Algieria, Wyspy Brytyjskie, Wody europejskie, Morze Śródziemne, Atlantyk Północny, Afryka Zachodnia
Chitony są mniej blisko spokrewnione ze ślimakami, niż można by się spodziewać.
Chitony są dość łatwe w utrzymaniu. Często trafiają do akwariów na żywej skale, gdzie bardzo skutecznie zjadają mikroglony i detrytus.
Odrywanie chitona od skały lub szyby akwarium wymaga ostrożności. Jeśli nie zostanie oderwany przy pierwszym pchnięciu, jego silna noga może przywrzeć tak mocno, że kolejne próby spowodują obrażenia. Pozostawienie go na skale, do której jest przyczepiony, pozwala uniknąć tego ryzyka.