Acanthochitona fascicularis jest pospolitym chitonem występującym na twardych powierzchniach w dolnej części strefy pływów i w strefie sublitoralnej do 50 m. Żyje na skałach i głazach lub pod nimi oraz w szczelinach skalnych. Zeskrobuje glony skorupiaste lub nitkowate, a być może także mszywioły.
Spłaszczone ciało o wydłużonym owalnym kształcie jest około dwa razy dłuższe niż szersze i osiąga do 60 mm. Ubarwienie jest zmienne i może obejmować plamiste odcienie kremowe, szare, żółtawe lub brązowe. Osiem poprzecznych płytek jest silnie wysklepionych i pokrytych gęsto ułożonymi, regularnie rozmieszczonymi, skierowanymi ku tyłowi kolcami, które w dotyku przypominają aksamit. Pas płaszczowy ma 18 kępek szczecinek o długości do 1,5 mm, rozmieszczonych po obu stronach za płytkami, z czterema wokół płytki głowowej. Gęsta frędzla dłuższych kolców, osiągających 1 mm, obrzeża pas płaszczowy.
Można go pomylić z Acanthochitona crinita, który jest mniejszy, mierzy około 30 mm i ma duże, płaskie, gruszkowate ziarnistości rozmieszczone nieregularnie na płytkach grzbietowych.
Polyplacophora obejmują ponad 900 gatunków mięczaków charakteryzujących się ośmioma wapiennymi płytkami, choć niektóre okazy kopalne mają ich więcej. Na ogół żyją blisko wybrzeża pod kamieniami, poszukując glonów i detrytusu. Kryształy aragonitu w ich pancerzu pozwalają im wykrywać różnice w oświetleniu, a w niektórych przypadkach widzieć. Chitony pobierają pokarm za pomocą tarki. Większość zeskrobuje glony z kamieni, skał i muszli mięczaków w strefie przyboju, choć niektóre gatunki są drapieżne.
Występowanie: Morze Egejskie (Morze Śródziemne), Azory, Belgia, Wyspy Brytyjskie, Wody europejskie, Francja, Grecja, Irlandia, Izrael, Włochy, Wyspy Kanaryjskie, Madera, Morze Marmara, Morze Śródziemne, Atlantyk Północny, Morze Północne, Ocean Spokojny, Morze Czerwone, Morze Czarne, Hiszpania, Tunezja, Turcja, Wietnam
Chitony są mniej blisko spokrewnione ze ślimakami, niż można by się spodziewać.
Chitony są dość łatwe w utrzymaniu. Często trafiają do akwariów na żywej skale, gdzie bardzo skutecznie zjadają mikroglony i detrytus.