Ten ślimak osiąga około 4 cm. Jego identyfikacja jako C. sulcata jest niepewna, dlatego pozostaje oznaczony jako gatunek niezidentyfikowany.
Rodzaj Cerithium występuje na całym świecie i obejmuje około 60 współcześnie żyjących gatunków, o rozmiarach od 1 do 5 cm. Należy do Cerithiidae, których przedstawiciele są na ogół spokojnymi, nieszkodliwymi roślinożercami. Kopalni przedstawiciele tej rodziny są pospolici w osadach przybrzeżnych liczących od 2 do 60 milionów lat.
Muszle Cerithiidae mają zaokrąglony otwór z wąskim kanałem na krótki syfon. Często są smukłe i wydłużone, z małymi guzkami lub ornamentacją przypominającą koronę, choć niektóre gatunki są niemal gładkie. Do nogi przytwierdzone jest rogowe wieczko. Puste muszle Cerithium są chętnie zajmowane przez kraby pustelniki. Niektóre gatunki, w tym Cerithium nodulosum, są lokalnie zbierane do spożycia.
Przedstawiciele tej grupy są bardzo łatwi w utrzymaniu w tropikalnych akwariach morskich i pomagają przemieszać drobny piasek. Jeden akwarysta opisuje utrzymywanie spokojnych osobników zebranych w strefie międzypływowej w Abu Zabi w Zatoce Perskiej. Ślimaki te sporadycznie wychodziły z wody i przyczepiały się do suchej pokrywy akwarium. Często składały również na szybach i innych gładkich powierzchniach, w tym na Caulerpa prolifera, rzucające się w oczy galaretowate sznury jaj. Ich ubarwienie było znacznie zróżnicowane i mogły reprezentować więcej niż jeden gatunek Cerithium. W tym akwarium Mitrella blanda zwykle zjadała jaja. U większości gatunków z tej grupy ślimaków oczekuje się, że z jaj wykluwają się larwy pelagiczne.
Cerithium litturatum, Cerithium atratum, C. echinatum, C. muscarium i C. stercusmuscarum są czasami polecane do akwariów z glonami nitkowatymi, okrzemkami lub sinicami. Większość gatunków Cerithium jest prawdopodobnie przydatna w takich warunkach, ponieważ wszystkie zeskrobują drobne glony i porosty powierzchniowe. Według doniesień niektóre gatunki połykają piasek i trawią zawarte w nim glony.