Cerithium zebrum ma szeroki zasięg występowania i preferuje piasek oraz spodnie powierzchnie skał na płytkich rafach lagunowych. Barwa muszli waha się od brązowej przez beżową i łososiową po różowofioletową, a jej wzór może obejmować pasy lub być ich pozbawiony.
Wzrost muszli rozpoczyna się od pojedynczego spiralnego wałeczka, który z czasem staje się coraz wyraźniejszy, tworząc wydatną strukturę spiralną. Muszlę przecinają liczne linie o zróżnicowanej fakturze. Tam, gdzie tworzą one kil, z pierwotnego spiralnego wałeczka często rozwijają się dość kruche żebra lub drobne żeberka osiowe.
Płcie są rozdzielone i nie dochodzi do samozapłodnienia. Rozmnażanie wymaga kopulacji: samce przekazują spermatofory do jamy płaszczowej samicy, gdzie dochodzi do zapłodnienia wewnętrznego. Inne gatunki Cerithium również nie ulegają samozapłodnieniu.
Rodzaj Cerithium występuje na całym świecie i obejmuje około 60 współcześnie żyjących gatunków. Cerithiidae są ogólnie spokojnymi, nieszkodliwymi roślinożercami. Ich muszle mają zaokrąglony otwór z wąskim kanałem mieszczącym krótki syfon. Muszle są często smukłe i wydłużone, z drobnymi guzkami lub zdobieniami przypominającymi koronę, chociaż niektóre gatunki mają muszle niemal gładkie. Rogowe wieczko jest przytwierdzone do nogi. Kraby pustelniki chętnie zajmują puste muszle tego rodzaju. Kopalni przedstawiciele Cerithiidae są pospolici w osadach przybrzeżnych pochodzących sprzed 2 do 60 milionów lat, z trzeciorzędu.
Występowanie: Australia, Archipel Bismarcka, Chiny, Polinezja Francuska, Guam, Hawaje, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Wyspa Kokosowa (Kostaryka), Reunion, Madagaskar, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Nowa Kaledonia, Pacyfik Północny, Filipiny, Samoa, Seszele, Singapur, Republika Południowej Afryki, Pacyfik Południowy, Morze Timor, USA, Vanuatu