background image
Aqua Diary
  • Akwaria społeczności
  • Artykuły
  • Zainstaluj
  • Zaloguj
Aqua DiaryAqua Diary
  • Regulamin
  • Polityka prywatności
  • Polityka cookies
  • Usuwanie danych
  • Pomoc i wsparcie
  • Mapa strony
Aqua Diary © 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone.
Ślimaki nagoskrzelne

zając morski

Dolabella auricularia

Brak zdjęcia

Przegląd

Trudność:
Nie dla początkujących
Toksyczność:
Nieznana
Rozmnażanie:
Brak informacji

Warunki

Temperatura:
24–32 °C
Min. litraż:
450 l

Rozmiar i środowisko

Rozmiar:
20–40 cm
Głębokość:
1–50 m
Strefa:
Sublitoral

Pokarm

Glony i rośliny

Ochrona

Czerwona lista IUCN:
Niepoddany ocenie (NE)

Opis

Dolabella auricularia różni się kształtem ciała od gatunków z rodzaju Aplysia. Jej tylny koniec tworzy nachyloną, dyskowatą tarczę obrzeżoną brodawkami, z dużym syfonem wydechowym pośrodku. W tkance tarczy tkwi szeroka, spłaszczona, silnie zwapniała muszla. Przed tarczą, w mniejszym zagłębieniu biegnącym wzdłuż linii środkowej, znajduje się syfon wdechowy, który wciąga wodę do niemal całkowicie zamkniętej jamy płaszczowej.

Ubarwienie osobników waha się od jasnobrązowego i purpurowobrązowego przez różne odcienie zieleni, w tym oliwkowy, po niemal czarne. Według opisów ubarwienie jest zawsze plamiste. Miękkie guzki mogą nadawać ciału guzkowaty wygląd. Dieta i siedlisko silnie wpływają na barwę, pomagając zwierzęciu wtapiać się w otoczenie.

Ten aktywny nocą zając morski zjada krasnorosty, zielenice i brunatnice, a także różne trawy morskie. Występuje w Oceanie Indyjskim oraz w zachodniej i północno-zachodniej części Pacyfiku, w tym na Filipinach. Typowe siedliska obejmują osłonięte zatoki, laguny, łąki traw morskich, piaszczyste i muliste dna oraz duże baseny pływowe. Choć uznawany jest za gatunek płytkowodny, jego występowanie na głębokości 50 m w Zatoce Mannar zostało udokumentowane naukowo. Kamuflaż może sprawiać, że trudno go zauważyć, dopóki nie uwolni czerwonopurpurowego atramentu.

Według doniesień osiąga około 12 cm, choć w badaniu naukowym udokumentowano rozmiary 20–40 cm. Naukowo udokumentowano długość życia wynoszącą 16 miesięcy. Jest żywicielem ektopasożytniczego widłonoga Anthessius dolabellae i zawiera związki o właściwościach przeciwrakowych, przeciwnowotworowych i przeciwwirusowych, które wzbudziły zainteresowanie badaczy z branży farmaceutycznej. Według doniesień jest spożywany na Filipinach, a osobniki stanowiące przyłów w rybołówstwie przetwarza się na paszę dla ryb i drobiu.

Dolabella auricularia jest zającem morskim najczęściej spotykanym w handlu akwarystycznym. Zmiany gęstości wody wymagają bardzo powolnej, ostrożnej aklimatyzacji, także podczas wprowadzania do akwarium, podmian wody i przenoszenia między akwariami. Odradza się trzymanie jej z krewetkami, ponieważ mogą ją niepokoić podczas żerowania lub ewentualnie potraktować jako pokarm.

Zające morskie na ogół zeskrobują tarką glony, makroglony i trawy morskie, pobierając wraz z materiałem roślinnym mikroskopijne cząstki pokarmu. Po często trudnym okresie aklimatyzacji mogą skutecznie i stosunkowo mało wybiórczo zjadać glony. Ich pokarm może obejmować glony nitkowate, Wrangelia argus i śluzowate porosty glonowe. Ze względu na skrajną wrażliwość tej grupy na zmiany gęstości wody zaleca się aklimatyzację kropelkową.

Zające morskie mogą umrzeć z głodu wkrótce po wyczerpaniu się zasobów glonów w akwarium. Sparzona sałata może służyć jako tymczasowy pokarm zastępczy na czas poszukiwania odpowiedniego nowego miejsca. Konieczne jest zabezpieczenie pomp, aby zwierzęta nie zostały wciągnięte do pomp cyrkulacyjnych i rozszarpane.

Niektóre gatunki zajęcy morskich magazynują toksynę Aplysiatoxin jako obronę przed drapieżnikami. Pochodzi ona z sinic rosnących na niektórych trawach morskich i jest pobierana podczas żerowania. Umierające zające morskie mogą uwalniać toksyny zdolne w krótkim czasie zabić całą populację ryb i skorupiaków w akwarium.

Występowanie: Egipt, Samoa Amerykańskie, Australia, Brunei Darussalam, Chiny, Wyspy Cooka, Kostaryka, Fidżi, Polinezja Francuska, Guam, Hawaje, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Kambodża, Kiribati, Korea, Madagaskar, Malezja, Wyspy Marshalla, Meksyk (wschodni Pacyfik), Mikronezja, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Niue, Mariany Północne, Wyspa Wielkanocna (Rapa Nui), Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Pitcairn, Morze Czerwone, Wyspy Salomona, Samoa, Singapur, Republika Południowej Afryki, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Tokelau, Tonga, Tuvalu, Vanuatu, Wietnam, Wallis i Futuna

Taksonomia

Klasa:
Gastropoda
Rząd:
Aplysiida
Rodzina:
Aplysiidae
Rodzaj:
Dolabella
Autor opisu:
(Lightfoot, 1786)
Zobacz w WoRMS

Inne nazwy

  • Eared Sea Hare
  • Wedge Sea Hare
Więcej z rodzaju DolabellaNa podstawie meerwasser-lexikon.de