Chitony, Polyplacophora, obejmują ponad 900 gatunków mięczaków i są mniej blisko spokrewnione ze ślimakami, niż mógłby sugerować ich wygląd. Charakteryzują się ośmioma wapiennymi płytkami, choć niektóre okazy kopalne mają ich więcej. Chitony na ogół żyją pod kamieniami w pobliżu wybrzeża, gdzie poszukują glonów i detrytusu, żerując za pomocą tarki. Kryształy aragonitu w ich pancerzu pozwalają im wykrywać różnice w oświetleniu, a w niektórych przypadkach także widzieć.
Przy nabywaniu chitona pozostawienie go na jego kamieniu zmniejsza ryzyko obrażeń. Zdjęcie go wymaga pojedynczego pchnięcia ruchem ślizgowym, zanim jego silna noga mocno przywrze do powierzchni; po przyczepieniu się nie można go usunąć bez zranienia.
Występowanie: Zatoka Meksykańska
Większość chitonów to roślinożercy, którzy zeskrobują glony porastające kamienie, skały i muszle mięczaków w strefie przyboju. Niektóre gatunki są drapieżnikami.
Chitony są dość łatwe w utrzymaniu. Często trafiają do akwariów na żywej skale, gdzie bardzo skutecznie zjadają mikroglony i detrytus.