Pospolity na Karaibach Lithopoma tectum zeskrobuje glony w płytkich wodach na piaszczystych dnach i rafach koralowych. Jego muszlę często pokrywają glony koralinowe, nadając jej czerwonawy wygląd.
Ciężka muszla jest wysoka i stożkowata, nie ma otwartego dołka osiowego i ma lekko ukośne podłużne fałdy. Jej czerwonawopomarańczową powierzchnię pokrywają rozproszone białe i oliwkowozielone plamy. Szew jest zagłębiony i nieregularny. Muszla ma 6½ skrętów, niemal płaskich u góry i lekko wklęsłych pośrodku. Pierwszy jeden lub dwa skręty wierzchołkowe są gładkie; kolejne skręty mają podłużne fałdy przerwane pośrodku przez dwie zagłębione linie spiralne, z wypustkami na krawędzi z kilem. Ostatni skręt ma około 23 takich linii.
Niemal płaska podstawa ma promieniste prążkowanie i pięć drobno ziarnistych listew. Otwór muszli jest ukośny i ma kształt rombu. Biała kolumella wygina się i ma u podstawy dwa zęby. Jasnofioletowy wałek pępkowy jest obrzeżony pofałdowanym wałkiem. Wieczko ma wypukłą powierzchnię zewnętrzną, środkową listwę, drobną ziarnistość i zagłębienie pośrodku.
Ślimaki turbanowe mają na ogół muszle zaokrąglone lub w kształcie bąka, zwykle o grubych ścianach. Ich powierzchnie zewnętrzne mogą być gładkie lub silnie urzeźbione, natomiast wnętrze wyściela masa perłowa. Wapienne wieczko zamyka otwór muszli. Grupa ta występuje w regionach umiarkowanych i arktycznych, ale głównie w ciepłych wodach w pobliżu raf koralowych.
Lithopoma tectum jest żywicielem pasożyta wewnętrznego Cercaria caribbea XXI.
Występowanie: Belize, Kajmany, Kostaryka, Zatoka Meksykańska, Gwadelupa, Jamajka, Karaiby, Kolumbia, Kuba, Mauritius, Meksyk (wschodni Pacyfik), Panama, Wenezuela