Nerita chamaeleon mierzy 2,5–3,5 cm i ma grubą, ciężką, półkulistą muszlę z lekko wystającym wierzchołkiem. Jej wyraźne spiralne żebra są gładkie i regularnie rozmieszczone. Barwy i wzory muszli różnią się między osobnikami; występuje między innymi jaskrawopomarańczowe ubarwienie.
Płaska spodnia strona jest biała i może mieć listewki oraz kilka małych, zaokrąglonych guzków. Prosta krawędź otworu muszli ma od dwóch do czterech małych, żebrowanych ząbków; większe muszle często mają również co najmniej jeden duży, zaokrąglony ząb po jednej stronie otworu. Grube wieczko jest różowe z ciemniejszymi obszarami i równomiernie pokryte małymi guzkami. Zwierzę ma jasne ciało, delikatne czarne prążki na nodze oraz długie, smukłe, czarne czułki.
Powszechnie zamieszkuje skaliste wybrzeża, skały, falochrony i mury oporowe na brzegu morza, często gromadząc się w dużych grupach. Aktywność wzrasta nocą oraz podczas odpływu w chłodne dni. Nerita chamaeleon i Nerita melanotragus są uznawane za odrębne gatunki, choć często traktowano je jako jeden gatunek.
Przedstawiciele Neritidae na ogół mają grubościenne muszle i występują głównie w tropikach, w siedliskach morskich, słonawych i słodkowodnych. Większość gatunków z tej rodziny prowadzi ziemnowodny tryb życia.
Występowanie: Australia, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Madagaskar, Afryka Wschodnia, Queensland (Australia Wschodnia), Singapur, Tajlandia