Phyllodesmium crypticum żywi się koralowcami miękkimi określanymi jako Xenia, a niektóre informacje sugerują, że może również zjadać polipy stułbiopławów. Zachowuje zooksantelle pochodzące ze zjadanych koralowców w wyrostkach skóry, gdzie są widoczne jako małe ciemne kropki.
Wiele gatunków z rodzaju Phyllodesmium utrzymuje symbiotyczne relacje z fotosyntetyzującymi bruzdnicami z rodzaju Symbiodinium, zachowując je ze zjadanych koralowców ośmiopromiennych. W tych relacjach koralowiec jest gospodarzem pierwotnym: ślimak nagoskrzelny trawi koralowiec, jednocześnie wybiórczo zachowując nienaruszone zooksantelle i przemieszczając je do komórek gruczołu trawiennego. U symbiotycznych gatunków Phyllodesmium gruczoły trawienne rozgałęziają się, często sięgając do cerat i górnej powierzchni ciała, gdzie ekspozycja na światło słoneczne jest największa. Zooksantelle wnikają do tych rozgałęzień i dostarczają ślimakowi nagoskrzelnemu substancji odżywczych wytwarzanych w procesie fotosyntezy. Badania histologiczne wykazują dodatnią korelację między stopniem rozgałęzienia gruczołu trawiennego a zdolnością do zatrzymywania zooksantelli. Wysoce wyspecjalizowane gatunki gromadzą duże ich ilości w silnie rozgałęzionej tkance, maksymalizując ilość produktów fotosyntezy uzyskiwanych od zatrzymanych symbiontów.
Występowanie: Australia, Ocean Indyjski, Indonezja, Izrael, Japonia, Komodo, Cieśnina Lembeh, Malezja, Nowa Kaledonia, Filipiny, Tajlandia, Pacyfik Zachodni, Pacyfik Środkowy