Ten nocny ślimak zeskrobuje porosty glonów i biofilmy. Jest niewymagający, łatwy w utrzymaniu i chętnie rozmnaża się w akwariach, do których często trafia wraz z nowymi koralowcami lub żywą skałą. Ubarwienie jest bardzo zmienne, od głębokiej czerni przez brąz po bladożółty, ze wzorem lub bez niego.
Bardzo mała, płytka muszla może sprawiać, że wygląda jak ślimak nagi. Pusta muszla Stomatella varia przypomina ludzkie ucho. Stomatella auricula można pomylić ze Stomatella impertusa.
Jej zasięg występowania obejmuje Morze Czerwone, środkową i wschodnią część Oceanu Indyjskiego u wybrzeży Mozambiku, Aldabry i Czagos, zachodni Pacyfik oraz wody u wybrzeży Tonga, Japonii, Filipin, Polinezji i Queensland w Australii.
W Indo-Pacyfiku gatunki Stomatella zamieszkują płytkie skaliste dna, za dnia kryjąc się pod kamieniami, a nocą stając się aktywne. W razie zagrożenia mogą odrzucić tylną część nogi, która następnie odrasta. Odrzucona część odwraca uwagę drapieżnika, podczas gdy ślimak ucieka. Przedstawiciele Stomatella uwalniają jaja i plemniki bezpośrednio do wody.
Występowanie: Australia, Fidżi, Ocean Indyjski, Indonezja, Kuwejt, Malediwy, Nowa Kaledonia, Filipiny, Pitcairn, Queensland (Australia Wschodnia), Morze Czerwone, Celebes, Sumatra, Pacyfik Zachodni