Turbo argyrostomus osiąga 10 cm. Główne skręty jego muszli mają 20 wyraźnych spiralnych żeber, zwykle o płaskich wierzchołkach, czasami pokrytych łuskami z grzbietami. Muszla jest kremowa, z zielonymi i brązowymi plamami oraz przerywanymi czarnymi liniami. Jej wierzchołek jest niemal zawsze różowy, a otwór perłowobiały. Grube wieczko ma ziarnistą powierzchnię i delikatne zielonkawobrązowe zabarwienie.
Zamieszkuje środkową część strefy pływów pod koralowcami i głazami. Na Wyspach Marshalla jest pospolity do bardzo pospolitego na rafach strefy pływów, w lagunach, na skalnych iglicach i rafach od strony otwartego morza, gdzie żyje na twardym podłożu, na skałach i pod nimi oraz na półkach skalnych. Żywi się glonami i osadzonym materiałem.
Na starszych, większych muszlach często występują inne ślimaki, które najwyraźniej z czasem przewiercają się przez muszlę. Powstały otwór może ostatecznie spowodować śmierć gospodarza. Ośmiornice potrafią otworzyć wieczko i zjeść miękkie ciało, co pomaga wyjaśnić obecność rozrzuconych pustych muszli.
Występowanie: Egipt, Grupa Aldabra, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Ocean Indyjski, Kenia, KwaZulu-Natal (prowincja na wschodnim wybrzeżu Republiki Południowej Afryki), Madagaskar, Wyspy Marshalla, Mozambik, Morze Czerwone, Seszele, Republika Południowej Afryki, Tanzania
Te bezkręgowce mają kulistą muszlę, zwykle grubą, z wapiennym wieczkiem zamykającym jej ujście.