Vitta virginea występuje na Karaibach i toleruje znaczne wahania zasolenia, co pozwala jej zamieszkiwać wody słodkie, słonawe i morskie. Jej siedliska obejmują rzeki, strumienie, estuaria, morze, słonawe stawy i namorzyny, na piasku, mule i kamieniach. Jest opisywana jako bardzo skuteczny ślimak zjadający glony w akwariach rafowych.
Muszla ma przeciętnie wielkość 6–25. Jest niska, półkulista, z trzema lub czterema skrętami, owalnym otworem i cienkimi wargami. Wieczko jest zwykle czarne. Barwa i wzór muszli są bardzo zmienne: gładka, lśniąca powierzchnia może być czarna, szara, biała, żółtawa, oliwkowa, czerwona lub fioletowa, z pasami, falami, plamkami lub liniami.
Vitta virginea należy do Neritidae. Przedstawiciele tej rodziny mają grubościenne muszle i wapienne wieczko, które zamyka otwór muszli. Rodzina obejmuje gatunki słodkowodne, słonawowodne i morskie, z których większość prowadzi ziemnowodny tryb życia.
Występowanie: Bahamy, Bermudy, Brazylia, Kostaryka, Floryda, Gwatemala, Karaiby, Kolumbia, Kuba, Meksyk (wschodni Pacyfik), Antyle Holenderskie, Panama, Surinam, Wenezuela