Hymenocera picta
Hymenocera picta to drapieżna krewetka wyspecjalizowana w zjadaniu rozgwiazd. Jej ubarwienie różni się w zależności od pochodzenia geograficznego. Gdy nie ma dużych ryb, pozostaje na otwartej przestrzeni, lecz w przeciwnym razie szuka schronienia pod skałami lub w grotach. Potrzebuje groty do żerowania i odpoczynku, a zbyt silny prąd wody skłania ją do przeniesienia się w spokojniejsze miejsce.
W naturze żyje w parach i w przypadku utrzymywania jej w akwarium zaleca się trzymanie pary. Samce są mniejsze od samic i karmią swoje partnerki podczas obróbki dużych kawałków pokarmu. Nie należy trzymać razem dwóch osobników tej samej płci, ponieważ słabsza krewetka zostaje zabita.
Należy unikać łączenia jej z dużymi wargaczami, rozdymkami, skrzydlicami i kosterkami. Inne duże krewetki mogą zagrażać jej podczas linienia lub wypędzać ją ze schronienia. Kraby, w tym Stenorhynchus seticornis, mogą zastraszać ją na tyle, że powstaje ryzyko zagłodzenia. Małym jeżowcom o krótkich kolcach może odgryzać nóżki ambulakralne, natomiast długokolcowe jeżowce Diadema potrafią odpierać ataki.
W porównaniu z innymi krewetkami jest szczególnie wrażliwa na zmiany zasolenia i nie toleruje bardzo wysokich stężeń amoniaku ani azotanów. Aklimatyzacja powinna przebiegać bardzo powoli. Po zadomowieniu się jest poza tym opisywana jako odporna, jeśli warunki wodne są odpowiednie. Zapewnienie jodu jest niezbędne do regularnego, bezproblemowego linienia. Młode krewetki linieją co 18–20 dni, a dorosłe co 20–30 dni.
Poszukuje pokarmu zarówno w ciągu dnia, jak i o innych porach. Do często zjadanych rozgwiazd należą Linckia multifora i Linckia laevigata. Inne ofiary to młodociane Culcita novaeguineae, Culcita schmideliana, Culcita sp. oraz Acanthaster planci. Potrafi zlokalizować Archaster angulatus i Archaster typicus za pomocą węchu, gdy wyłaniają się z piasku. Fromia nodosa i wężowidła nie są zjadane.
Jest również wykorzystywana do zwalczania małych rozgwiazd z rodzajów Aquilonastra i Asterina, w tym Aquilonastra burtoni i Asterina gibbosa. Całkowita populacja jest zwykle dwa do trzech razy większa od liczby widocznych osobników. W zależności od wielkości jedna krewetka zjada około 20–40 małych rozgwiazd tygodniowo, co może wyczerpać ich zasoby w ciągu kilku miesięcy nawet w dużym akwarium. Stały dostęp do rozgwiazd jest niezbędny, aby zapobiec zagłodzeniu.
Sugerowana porcja pokarmu to 2–4 małe rozgwiazdy na krewetkę dziennie, być może uzupełniane mrożonym ramieniem rozgwiazdy raz w miesiącu. Mrożone rozgwiazdy można również dzielić, podając po jednym ramieniu na krewetkę tygodniowo. Bardzo głodna para może zjeść nawet 15 małych rozgwiazd Asterina w ciągu dnia. Większa żywa rozgwiazda może dostarczać pokarmu nawet przez dwa tygodnie i pozostaje żywa do końca, jednak niezjedzone resztki rozkładają się i wymagają usunięcia.
Długość życia w akwarium wynosi 2–3 lata, zależnie od stopnia zbilansowania diety. Rozwój jaj i kopulacja wymagają temperatury 28–32°C oraz gęstości 1,023–1,025. Poniżej 25°C po linieniu nie dochodzi do kopulacji. Dojrzałość płciowa jest osiągana 200–240 dni po metamorfozie.
Samica wydaje na świat 1000–5000 larw, zależnie od swojej wielkości, stanu odżywienia i temperatury. Larwy należy odchowywać w temperaturze 28–32°C. Przechodzą przez 12 planktonicznych stadiów zoea w ciągu 5–6 tygodni. Przez co najmniej pierwsze 14 dni sugerowanym pokarmem są Brachionus rotundiformis i naupliusy Artemia salina, a następnie wyłącznie wzbogacane naupliusy Artemia salina do około 40. dnia. Metamorfoza trwa około pięciu dni, po czym zjadane są już tylko rozgwiazdy.
Występowanie: Bali, Wyspa Clippertona, Polinezja Francuska, Wyspy Galapagos, Hawaje, Indonezja, Kolumbia, Madagaskar, Majotta, Nowa Kaledonia, Palau, Panama, Morze Czerwone, Seszele, Archipelag Tuamotu, Wallis i Futuna, Pacyfik Środkowy
Zbiornik typu kreisel dla larw zapewnia stały przepływ laminarny, co daje najlepsze wyniki podczas odchowu tych bezkręgowców.