Plesionika narval występuje wokół Wysp Kanaryjskich i Madery w północno-wschodnim Atlantyku, a także w Morzu Śródziemnym, Morzu Czerwonym i obszarze indopacyficznym, w tym na Madagaskarze i w Polinezji. Doniesienia z tropikalnych wód Atlantyku u wybrzeży Ameryki prawdopodobnie dotyczą blisko spokrewnionego gatunku Plesionika longicauda.
Osiąga 10 cm długości bez rostrum, które jest dwa i pół raza dłuższe od karapaksu i ma liczne drobne, ostre ząbki wzdłuż obu krawędzi. Długie, bardzo ruchliwe czułki służą do badania otoczenia. Ciało jest bladoróżowe z cienkimi białymi paskami obwiedzionymi kolorem od pomarańczowego do jaskrawoczerwonego. Rostrum i odnóża są jaskrawoczerwone, a czułki mają barwę od białej do czerwonej. Duże, wystające oczy są niebieskie, podobnie jak jaja noszone pod odwłokiem.
Zwykle tworzy grupy liczące kilkaset lub kilka tysięcy osobników, składające się w około 70% z samic i w 30% z samców. Dorosłe osobniki zamieszkują muł i mulisty piasek, często w pobliżu skalistych obszarów stoku kontynentalnego, a także zajmują podwodne jaskinie. Liczne osobniki opuszczające jaskinie mogą pokrywać sąsiednie ściany skalne. Aktywnie poluje na drobne skorupiaki planktoniczne, a także zjada padlinę.
Występowanie: Morze Adriatyckie (Morze Śródziemne), Egipt, Angola, Azory, Wody europejskie, Polinezja Francuska, Grecja, Gwinea Bissau, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Izrael, Wyspy Kanaryjskie, Wyspy Zielonego Przylądka, Reunion, Morze Libijskie (Morze Śródziemne), Madagaskar, Madera, Maroko, Morze Śródziemne, Atlantyk Północny, Morze Czerwone, Hiszpania, Atlantyk Południowy, Południowo-wschodni Atlantyk, Pacyfik Południowy, Turcja, Atlantyk Środkowy