Rhynchocinetes typus zamieszkuje przede wszystkim skaliste rafy koralowe i skaliste wybrzeża, preferując obszary z licznymi otworami i szczelinami zapewniającymi schronienie. Jego stosunkowo długie rostrum zakrzywia się ku górze, a duże, okrągłe oczy mają rogówki znacznie szersze od słupków ocznych. Samce mają większe szczypce niż samice.
Przedstawiciele rodziny Rhynchocinetidae mają na ogół ruchome rostrum, delikatne poprzeczne paski na karapaksie i segmentach odwłoka oraz pierwszą i drugą parę odnóży krocznych masywniejsze od pozostałych. Palce ich szczypiec mają długie kolce boczne i końcowe, a człon nadgarstkowy drugiej pary odnóży krocznych jest niepodzielony.
Dieta jest przeważnie mięsożerna, ale obejmuje również materiał roślinny, taki jak glony. Zaobserwowano, że Rhynchocinetes typus ogranicza rozprzestrzenianie się inwazyjnej żachwy Ciona intestinalis. Jest również wykorzystywany w chilijskiej akwakulturze przegrzebków do usuwania Pyura chilensis z siatek hodowlanych, a jego zastosowanie prowadziło do zmniejszenia śmiertelności przegrzebków nawet o 50%. W 2008 roku z powodzeniem odchowano larwy w laboratorium, karmiąc większe larwy Artemia franciscana.
Podawana maksymalna temperatura wynosi 23 °C, choć krewetka żyje głównie w niższych temperaturach. Z tego powodu nie nadaje się do tropikalnych akwariów morskich. Jest żywicielem pasożyta wewnętrznego Helicometrina labrisomi.
Występowanie: Australia, Chile, Ekwador, Wyspy Galapagos, Archipelag Juan Fernández, Nowa Zelandia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Pacyfik Wschodni, Wyspa Wielkanocna (Rapa Nui), Peru, Republika Południowej Afryki, Pacyfik Południowy