Urocaridella degravei ma półprzezroczyste ciało pokryte licznymi jaskrawoczerwonymi i brązowymi plamkami. Nieliczne rozproszone żółte plamki rozciągają się od karapaksu do trzeciego segmentu odwłoka. Dwie lekko zakrzywione czerwone pręgi na garbie tego segmentu są rozdzielone małą żółtą linią. Wyraźna żółta linia chromatoforów biegnie wzdłuż spodniej strony odwłoka, rozgałęziając się na końcu szóstego segmentu i ciągnąc się do końców zewnętrznych gałęzi uropodów.
Rostrum jest pokryte pomarańczowymi i żółtymi plamkami, z niemal przezroczystymi kolcami wzdłuż górnej krawędzi i bladoczerwonymi kolcami od spodu. Szczękonóże trzeciej pary, łuska czułkowa i okolica trzonka czułka są bladoczerwone lub pomarańczowe. Podstawa trzonka czułka jest pomarańczowa, skafoceryt jest czerwony, a na słupku ocznym znajduje się kilka czerwonych plamek. Podstawy uropodów i telsonu są czerwone, a wzdłuż bocznych krawędzi uropodów występuje bladoczerwone zabarwienie.
Pierwsza para odnóży krocznych jest niemal biała, z żółtym zabarwieniem u podstaw ruchomych palców, na dłoniach i meropoditach oraz bladoczerwonym zabarwieniem wzdłuż bocznych krawędzi ischiopoditów, bazypoditów i koksopoditów. Druga para jest biała, a ruchome palce i dłonie są białe od góry i jaskrawożółte po bokach. Meropodity, ischiopodity, koksopodity i bazypodity mają od góry barwę od bladożółtej do czerwonej, a po bokach są jaskrawoczerwone. Na parach od trzeciej do piątej daktylopodity, propodity i karpopodity są czerwonawe, meropodity i ischiopodity przezroczyste, a bazypodity i koksopodity jaskrawoczerwone. Pleopody są w większości półprzezroczyste, z czerwonawymi krawędziami wewnętrznych i zewnętrznych gałęzi oraz jaskrawoczerwoną plamką u podstawy.
Występowanie: Archipel Bismarcka, Indonezja, Japonia, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Singapur