Barclaya longifolia

Opis

Barclaya longifolia to charakterystyczny przedstawiciel rodziny Nymphaeaceae pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej. W przeciwieństwie do typowych grzybieniów, gatunek ten nie wytwarza liści pływających. Jego wydłużone, faliste liście mają czerwonawo-zielone zabarwienie i powierzchownie przypominają Cryptocoryne w młodym wieku, ale osiągają rozmiar porównywalny z Echinodorus w dojrzałości. Rozróżnia się dwie formy barwne: czerwoną i zieloną, przy czym ta druga charakteryzuje się czerwonawymi spodem liści. Forma zielona zwykle rośnie nieco większa niż czerwona. Rozmiar rośliny można kontrolować poprzez ograniczenie rozwoju korzeni za pomocą małych pojemników. Wymagania pielęgnacyjne są umiarkowane, wymagając odpowiedniego oświetlenia i ciepłej wody o temperaturze powyżej 24°C, przy czym nawożenie podłoża poprawia wzrost. Co ciekawe, okazy o ograniczonych korzeniach często wykazują zwiększoną wigor. Delikatne liście są podatne na uszkodzenia przez ślimaki i powinny być monitorowane. Gatunek ten wykazuje okresową dormancję, podczas której wszystkie liście obumierają przed pojawieniem się nowego wzrostu. Rozmnażanie odbywa się poprzez nasiona lub bulwy, przy czym produkcja nasion następuje łatwo. Zdrowe okazy wytwarzają łodygi kwiatowe z kwiatami przypominającymi mak, które po dojrzeniu dają nasiona. Aby zapobiec rozproszeniu nasion po całym akwarium, należy usunąć torebkę nasienną przed jej otwarciem. Nasiona otoczone są żelowatą powłoką, którą należy zmyć przed zasiewem w piaszczystym podłożu pod bezpośrednim światłem. Do hodowli akwariowej należy wybierać spokojne gatunki ryb, które nie zaburzają podłoża. Nasiona można alternatywnie zasadzić w naczyniach na zewnątrz lub na pierwszym planie ugruntowanych zbiorników roślinnych. Siewki można przesadzać, gdy osiągną wysokość 6-10 cm. Ze względu na znaczny rozmiar w dojrzałości, roślina ta wymaga dużej przestrzeni i najlepiej nadaje się do akwariów przekraczających 250 litrów. Znalezienie kompatybilnych roślin towarzyszących może być trudne, co czyni B. longifolia idealną jako samotniczy okaz w tle lub wzdłuż boków większych akwariów, szczególnie w zbiornikach z dyskowcami, gdzie jej preferencja dla ciepłej wody jest naturalnie zaspokojona.