Echinodorus × maculatus

Opis

Echinodorus maculatus to gatunek rośliny mieczykowatej znany pod kilkoma synonimami, w tym Echinodorus schlueteri i Echinodorus aspersus. Pierwotnie wyhodowany z nasion zebranych w Argentynie, po raz pierwszy został wyhodowany w szkółce Karela Rataja pod oznaczeniem Echinodorus aschersonianus 'Rubromaculatus'. Gatunek ten różni się od prawdziwego Echinodorus schlueteri charakterystycznymi czerwonobrązowymi plamkami na młodych liściach, bardziej wyraźnymi końcówkami liści, szypułami kwiatowymi niosącymi więcej niż dwa okółki oraz bardziej energicznym wzrostem w identycznych warunkach. Formy podwodne E. maculatus pozostają stosunkowo kompaktowe, osiągając zazwyczaj 5-25 cm wysokości w zależności od dostępności składników odżywczych. Blaszki liściowe wykazują jasno- do średniozielone zabarwienie o wąsko-jajowatym do jajowatego kształcie, mierzące około 6-16 cm długości, charakteryzujące się lekko pofałdowanymi brzegami i zaokrąglonym do sercowatego nasadą. Wzrost nadziemny wytwarza wyższe rośliny osiągające do 45 cm z blaszkami liściowymi wydłużonymi do 23 cm długości. Kwiatostany mają zwisający lub pełzający pokrój, powszechnie niosąc zaledwie trzy okółki, na których rozwijają się przybyszowe sadzonki. Pojedyncze kwiaty mierzą około 3,5 cm średnicy i posiadają wydłużone szypułki. Po samozapyleniu tworzą się owoce zbiorcze zawierające liczne żywotne nasiona. Gatunek ten wykazuje niezwykłą zdolność adaptacji pod względem pH, temperatury, oświetlenia i suplementacji CO2. Dobrze prosperuje w substratach bogatych w składniki odżywcze i wykazuje szczególnie bujny wzrost przy obfitym dostarczaniu azotu. W warunkach akwariowych zazwyczaj utrzymuje wzrost podwodny, ale można go skłonić do wytworzenia pływających lub nadziemnych liści na płytkiej wodzie przy hojnej dostępności makroskładników. Zarówno okazy nadziemne, jak i mocne rośliny podwodne łatwo wytwarzają szypuły kwiatowe z przybyszowymi sadzonkami. E. maculatus łatwo się rozmnaża poprzez podział kłącza dojrzałych roślin i nadaje się zarówno do samotnego umieszczenia, jak i małych grupowych nasadzeń w akwariach. Uprawa nadziemna nie sprawia trudności, a w cieplejszych miesiącach gatunek ten dobrze adaptuje się do uprawy zewnętrznej w bogatych w składniki odżywcze, gliniastych substratach.