krewetka Red Bee

Opis

Krewetka Red Bee, prawdopodobnie jedna z najpiękniejszych krewetek, została wyhodowana w Japonii. Red Bee zdecydowanie nie jest krewetką dla początkujących, ponieważ ma określone wymagania hodowlane, dotyczące przede wszystkim jakości wody.

Wartość pH powinna wynosić od 5,5 do 7, twardość węglanowa od 0 do 3, a twardość ogólna maksymalnie 9. Według doniesień wielokrotnie udawało się jednak rozmnażać te krewetki także w twardszej wodzie o pH około 7,8. Temperatura w żadnym wypadku nie powinna przekraczać 23 °C; mówi się, że w temperaturze od 25 °C krewetki tej nie da się rozmnażać. Pojemność akwarium w żadnym wypadku nie powinna być mniejsza niż 12 l, a najlepiej powinna wynosić co najmniej 20 l, ponieważ w przeciwnym razie bardzo szybko może dojść do zachwiania równowagi biologicznej.

Japońscy, a także niemieccy hodowcy często utrzymują swoje linie wysokich gradacji na określonych podłożach typu soil, które wprowadzono na rynek specjalnie z myślą o hodowcach Red Bee. Takie podłoża obniżają twardość wody i jej pH. Hodowcy łączą je z filtrem dennym podłączonym do filtra zewnętrznego. Może to stanowić rozwiązanie idealne, ale zwierzęta te mogą również sprawiać wiele radości w akwariach z tradycyjnym podłożem i filtrem gąbkowym.

Drogie krewetki wysokich gradacji są często karmione specjalistycznym pokarmem dla krewetek z Japonii. Pokarm ten zawiera wiele ważnych minerałów i pierwiastków śladowych, które mają zapewnić potomstwu lepsze wybarwienie ciała i witalność.

Istnieją różne linie hodowlane krewetki Red Bee. Klasyfikuje się je na kilku poziomach, nazywanych gradacjami. Należą do nich: 3-Band, 4-Band, Tigertooth, V-Band, Hinomaru, Double Hinomaru i Mosura.

Poszczególni hodowcy rozwijają własne linie, tzn. wyznaczają sobie określone cele hodowlane, do których dążą (np. piękna czerwień, dobra biel, wybarwione odnóża, duże osobniki, osobniki szczególnie łatwo przystosowujące się itd.).

Jak przebiega rozmnażanie

Rozmnażanie Red Bee przebiega podobnie jak rozmnażanie pozostałych Bee. Jeżeli jakość wody jest dobra, a jej parametry są odpowiednie, dojrzałe płciowo samice wytwarzają siodełko jajowe w tylnej części głowy. Podczas następnej wylinki samiec przyczepia samicy spermatofor, a ona próbuje przemieścić wytworzone wcześniej w siodełku jaja do kieszeni lęgowych pod odwłokiem. Zwykle powinno to być około 20–40 jaj. Niedoświadczone samice często tracą część jaj, a czasami nawet wszystkie. Po około 4 tygodniach samica wypuszcza młode, które natychmiast chowają się w mchu. Zeskrobują tam mikroorganizmy ze wszystkich powierzchni i stale poszukują pokarmu. W tak młodym wieku wylinki występują jeszcze stosunkowo często. Z wiekiem ich częstotliwość jednak stale maleje. Zwierzęta osiągają dojrzałość płciową w wieku około 3–3 1/2 miesiąca.

Aby uzyskać lepszą przeżywalność młodych, zaleca się stosowanie pokarmu do ich odchowu. Do odchowu młodych często wykorzystuje się mchy akwariowe, takie jak mech jawajski (Taxiphyllum barbieri), ponieważ zapewniają wiele kryjówek, gromadzą muł, drobne organizmy, nalot glonowy itd. i są obskubywane przez młode krewetki.

Właśnie dlatego, że młode chętnie przebywają w mchu, należy go odpowiednio dobrać. Młode chowają się głęboko w skupiskach mchu, lecz niestety właśnie tam często powstają strefy ubogie w tlen. Dlatego mech należy regularnie krótko przycinać lub utrzymywać luźno, względnie zapewnić odpowiedni przepływ wody przez jego kępy.